Specyfika rdzy w instalacjach przeciwpożarowych w istniejących budynkach
Skąd bierze się korozja w sieciach przeciwpożarowych
Korozja na instalacjach przeciwpożarowych w istniejących budynkach niemal nigdy nie pojawia się „znikąd”. To efekt lat eksploatacji, zmian w sposobie użytkowania obiektu oraz często – remontów prowadzonych bez pełnej świadomości, co dzieje się z ukrytymi w stropach i szachtach rurami. W sieciach tryskaczowych i instalacjach hydrantowych głównym czynnikiem powodującym rdzę jest połączenie stali, wody i tlenu, często przy udziale powietrza uwięzionego w przewodach.
W systemach mokrych woda stale wypełnia rurociągi. Jeśli układ nie jest odpowiednio odpowietrzony, w najwyższych punktach tworzą się „kieszenie powietrzne”. Na granicy woda–powietrze korozja postępuje najszybciej. Z kolei w systemach suchych i pre-akcyjnych źródłem korozji jest głównie wilgoć i kondensacja pary wodnej wewnątrz rur. Zmiany temperatury (np. między ogrzewaną halą a nieogrzewanym strychem) powodują ciągłe skraplanie się wody na ściankach przewodu, co sprzyja korozji od wewnątrz.
Dodatkowym problemem są nieszczelności, mikrowyciekami i częste „dobijanie” ciśnienia w instalacji. Tam, gdzie system okresowo się opróżnia i ponownie napełnia, rury mają idealne warunki do rdzewienia: raz są w kontakcie z wodą, raz z wilgotnym powietrzem. Do tego dochodzą zabrudzenia: osady, muł, produkty korozji zalegające w najniższych punktach instalacji, które tworzą lokalne ogniwa korozyjne.
Korozję przyspieszają również rozbiórki i przeróbki w istniejących budynkach: odcinanie fragmentów instalacji, prowizoryczne zaślepki, pozostawione „martwe odcinki” rur, w których woda stoi przez lata. Takie ślepe odnogi sieci tryskaczowej to prawdziwe inkubatory rdzy – przy pierwszym większym ruchu wody wszystko, co nagromadziło się w rurach, może trafić do głowic tryskaczowych.
Co odróżnia rdzę na instalacji ppoż od „zwykłej” rdzy
Rdza na instalacji przec